Czy bycie sobą to egoizm?

Gdybym miał się zastanowić i wybrać jedną cechę charakteru bez której nie można być niezależnym i wolnym człowiekiem bez wątpienia był by to indywidualizm. Ale czym tak naprawdę jest indywidualizm? Przez ogół w społeczeństwie osoba która mówi o sobie, iż jest indywidualistą jest uważana zazwyczaj za egoistę który nie interesuje się nikim poza sobą. Czy to na pewno jest prawda?

Co zakłada indywidualizm?

Indywidualizm przyjmuje, że każdy jest celem sam dla siebie a nie środkiem do celów innych osób. Indywidualista myśli samodzielnie, niezależnie, opierając się na swoim własnym umyśle. Nie ceniąc niczego innego wyżej niż własny intelekt.

Czyli w skrócie – indywidualista to człowiek rozumu. Nie można być indywidualistą nie będąc lojalnym w stosunku do własnych przekonań. Podstawą niezależności intelektualnej jest opieranie się na faktach, własnym rozumowaniu, własnym osądzie, a nie na tym co wymyślił ktoś inny bez udowadniania swojej tezy.

Bardzo popularne wśród społeczeństwa jest myślenie o indywidualizmie jako egoizmie. Często pada stwierdzenie, że osoba wyznająca ten system etyczny nie szanuje wolności innych  osób oraz wykorzystuje je do spełnienia własnych celów. KŁAMSTWO

Indywidualizm zakłada, że każdy ma prawo do własnego życia. Jeżeli odmawiamy komuś to prawo, tak naprawdę odmawiamy je sobie. Nie można być indywidualistą odmawiając innym takich samych praw jakie żąda się dla siebie. Indywidualista nie poświęca się dla innych, i nie wymaga poświęcenia dla zaspokojenia swoich celów przez innych. Indywidualista współpracuje z innymi ludźmi, jak biznesmen z biznesmenem, a nie jak grabieżca. Indywidualista osiąga cele dzięki własnemu umysłowi i wysiłkowi, a nie przez wykorzystywanie innych. Prawdziwy indywidualista nie żyje na kosz innych, nie rządzi innymi. Indywidualista traktuje każdego człowieka, na równi ze sobą i innymi.

Jak zostać indywidualistą?

Czy indywidualistą trzeba się urodzić, czy to cecha wrodzona? Czy można nim zostać tak jak lekarzem czy budowniczym?

Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Powiedział bym, że wszystko zależy od człowieka i jego spojrzenia na świat. Jeżeli dana osobą dąży do bycia indywidualistą tak naprawdę można powiedzieć, że była nim już od urodzenia. Patrząc na indywidualizm w moim przypadku – ja odkąd pamiętam zawsze postępowałem tak jak to mi wydawało się słuszne. Nigdy nie robiłem niczego wobec sobie. Jednak od urodzenia nie nazywałem się indywidualistą. Po pierwsze nie znałem tego pojęcia, a po drugie wydaje mi się, że światopogląd człowieka buduje się od urodzenia i potrzeba wiele lat aby zrozumieć niektóre rzeczy.

Należy również pamiętać, że indywidualizm nie jest sposobem na akceptację wśród społeczeństwa.  Jest wręcz odwrotnie. Aby być indywidualistą musisz być na początku sobą który nie potrzebuje akceptacji w żadnej z grup społecznych czy subkultur. Wiele osób może Cię nazwać dziwakiem bo nie postępujesz tak jak to zostało ogólnie przyjęte. Indywidualizm to nie tylko stawianie na pierwszym miejscu swojego umysłu i własnych wartości, ale także życie według własnych przekonań! Nawet jeżeli wystawia Cie to na pośmiewisko i brak zrozumienia wśród ludzi.

Jak nie zostać indywidualistą?

Indywidualizm jest w nas zabijany już od najmłodszych lat – owieczką bez własnych przekonań łatwiej się manipuluje, a co najważniejsze rządzi. Oczywiście nie jest to mówione wprost. Przypomnij sobie ile to razy w szkole kazano Ci wierzyć w jakąś idea tak po prostu, bez przedstawiania jakiś argumentów czy dowodzenia, iż jest ona prawdziwa. „-Patryk słuchaj starszych”, „-Starsi mają rację”. Szacunek do ludzi starszych, czy uczonych nie powinien się objawiać bezwiednym wierzeniem we wszystko co powiedzą. Przecież nie koniecznie to co mówią musi być prawdą. Może ich też ktoś oszukał? I co wtedy? Przez takie praktyki ludzie po prostu w szkole uczą się, że nie warto wykorzystywać mózgu i cały czas szukają tego kogoś kto mógłby nimi pokierować – czy to szef, czy to żona, czy instruktor fitness.

Czy nie łatwiej było by w szkole przedstawić ludziom jak pachnie siarka, zamiast dyktować na ten temat 5 minut regułkę?

Jeżeli nie chcesz być indywidualistą czerp większość informacji z masowych mediów. Słuchaj wiadomości jak to bardzo jest źle na świecie, w ogóle nie odwiedzając tych miejsc. Telewizja ogłupia i jeżeli jeszcze nie przestałeś jej oglądać, zacznij to już teraz. Głupia rozrywka której poziom z roku na rok się obniża tylko po to aby ludzie skupili się na bezsensownym, głupim marnowaniu czasu i przestali zadawać pytania i myśleć samodzielnie. Na pewno udało Ci się podsłuchać jakąś rozmowę dwóch starszych pań typu: „-Muszę sobie kupić lek na ból stawów xyz bo w telewizji, taki ładny pan doktor go polecał.”, „-To jest prawda, przecież w M jak miłość nawet tak mówili!”.

Pamiętaj indywidualizm głosi, że każdy jest celem samym w sobie, a nie narzędziem innych. Nie żyjesz przecież po to aby służyć innym czy zarabiać na kogoś innego. Cokolwiek chce Ci wmówić system – pamiętaj, że nie jesteś częścią jakiejś wielkiej machiny tylko człowiekiem jedynym w swoim rodzaju, niepowtarzalnym który ma prawo żyć tak jak mu się podoba pod warunkiem, że nie narusza przy tym wolności innych.

A Ty czytelniku jakie masz spojrzenie na temat indywidualizmu? Koniecznie napisz komentarz!